Gelmiştim yine Karaoluk
Işsız toprak yollarında yürüyerek
Yamaç tepeten minicik görünüyordun
Mazlımağa terkedilmiş
Çirçirin suyunu içemeden
Ağla Karaoluk ağla
Bük boynunu
Evlerin terkedilmiş
Yalnızlığa bürünmüşsün
Çocuklarını öpemeden
Belki bir gün Karaoluk
Evlerin yıkılacak
Ağaçların kuruyacak
Ama yinede olacaksın
Benim Karaoluk.